Limfocyty

Norma limfocytów

admin 24 lutego 2012 Morfologia krwi Brak komentarzy


Limfocyty T zwane są grasicozależnymi. Poziom ich określa się za pomocą badania, które pomaga zdiagnozować wszelkie niedobory związane z odpornością, jak również wiele z poważnych chorób, m.in. białaczkę limfoblastyczną. Badanie takie zaleca się osobom u których diagnozuje się przewlekłe oraz nawracające infekcje dotyczące układu oddechowego. Liczba limfocytów określa, czy pojawiające się zmiany w organizmie mają podłoże nowotworowe, czy nie. Badanie krwi wykonuje się z innymi badaniami, gdy zlecane jest wykonanie całkowitej morfologii krwi.

Liczbę limfocytów T określa się w stosunku do reszty białych krwinek, bądź też przy pomocy wartości bezwzględnych:

  • normą limfocytów T do pozostałych leukocytów jest stosunek 20 do 40%;
  • normą limfocytów T określaną przez wartości bezwzględne jest: 1,0 -4,5 x 103 albo 1,0 – 4,5 x 109/l.

Limfocyty, których poziom jest powyżej normy występują przy chorobach:

  • cytomegalii,
  • mononukleozie zakaźnej,
  • wirusowym zapalaniu wątroby,
  • krztuścu,
  • chłoniaku,
  • szpiczaku mnogim,
  • przewlekłej białaczce limfatycznej.

Limfocytoza względna, czyli stosunek zwiększonej ilości limfocytów T do pozostałych leukocytów, wywoływana może być przez:

  • odrę,
  • ospę wietrzną,
  • różyczkę,
  • świnkę,
  • gruźlicę,
  • kiłę,
  • malarię,
  • dur brzuszny,
  • brucelozę,
  • błonicę.

Limfocyty, których poziom jest poniżej normy tzw. limfopenia, jest to stan, który związany jest z niedoborem odporności oraz związany jest z chorobami tj. AIDS, pancytopenia (czyli zaburzenie hematologiczne, które polega na niedoborach erytrocytów, leukocytów i trombocytów – prawidłowe elementy morfotyczne krwi), niewydolność nerek. W przypadku kiedy występuje niewydolność krążenia również spada liczba limfocytów. Niedobory limfocytów T mogą zaistnieć, w sytuacji występowania wrodzonych niedoborów takich elementów komórkowych jak: zespół DiGeorge’a, czy zespół Nezelofa lub Wiskott-Aldricha, także przy zakażeniach wirusem HIV czy HTLV-1, również przy obniżonej wartości limfocytów lub leczeniu kortykosterydami (zwykle długotrwałym).

Próbka krwi pochodzi z żyły łokciowej. Należy również powiadomić lekarza, zlecającego badanie o infekcjach o zabiegu chirurgicznym oraz chemioterapii lub radioterapii, wykonanej w ostatnim czasie.

Badanie stwierdzające niedobory odporności zaleca się:

  • osobom które chorują na nawracające lub przewlekłe infekcje  związane z układem oddechowym;
  • osobom które cierpią na przewlekłą biegunkę,
  • osobom które są chore na zapalenie kości, sepsę, oraz na zapalenie opon mózgowych.

Badanie limfocytów przeprowadza się również aby zróżnicować chorobę nowotworową od nienowotworowej, w szczególności gdy jest związana ze szpikiem kostnym bądź też układem krążenia.

Oprócz badań poziomu limfocytów T, można wykonać inne badania, które pomagają zdiagnozować niedobór odporności. Przeprowadza się  badanie wielkości limfocytów B oraz ilość komórek NK, również badanie ekspresji antygenów: MHC i cząsteczek adhezyjnych.

Podziel się z innymi !!!

Wstaw komentarz